زمین پدل یک مستطیل ۲۰ متر در ۱۰ متر است که با توری در وسط به دو نیمه تقسیم می‌شود و دورتادورش را دیوارهای شیشه‌ای و توری فلزی بسته‌اند. ارتفاع تور در وسط ۸۸ سانتی‌متر است و دیوار پشتی هر نیمه از ۳ متر شیشه و ۱ متر توری فلزی ساخته می‌شود. کف زمین پدل معمولاً چمن مصنوعی ماسه‌خورده است و به رنگ سبز، آبی یا قهوه‌ای سفالی دیده می‌شود.
اگر تازه با این ورزش آشنا شده‌اید، شناختن زمین پدل به شما کمک می‌کند قوانین بازی و استفاده از دیوارها را خیلی سریع‌تر یاد بگیرید. در این مقاله ابعاد استاندارد، خطوط، تور، دیوارها، نوع کف و فضای لازم برای ساخت زمین را به زبان ساده مرور می‌کنیم. برای آشنایی کلی با خودِ این ورزش، مقالهٔ ورزش پدل چیست؟ را هم ببینید.
ابعاد زمین پدل: ۲۰ در ۱۰ متر
ابعاد استاندارد زمین پدل برای بازی دونفره ۲۰ متر طول و ۱۰ متر عرض است؛ یعنی مساحت داخلی آن ۲۰۰ متر مربع است. این اندازه‌ها از اندازهٔ داخلی دیوارها حساب می‌شوند. برای مقایسه، زمین تنیس دونفره ۲۳٫۷۷ متر طول و ۱۰٫۹۷ متر عرض دارد؛ پس این زمین هم کوتاه‌تر و هم کمی باریک‌تر است. همین ابعاد جمع‌وجور باعث می‌شود چهار بازیکن نزدیک به هم بازی کنند، رالی‌ها طولانی‌تر شوند و بازی برای تازه‌کارها هم سرگرم‌کننده باشد.
توری وسط، زمین را به دو نیمهٔ ۱۰ در ۱۰ متری تقسیم می‌کند. ارتفاع تور در وسط ۸۸ سانتی‌متر و در دو سرِ آن، کنار پایه‌ها، ۹۲ سانتی‌متر است. لبهٔ بالای تور یک نوار سفید دارد تا بازیکن‌ها بهتر آن را ببینند.
خطوط زمین پدل و مربع‌های سرویس
برخلاف تنیس، این زمین خطوط زیادی ندارد، چون مرز بازی را دیوارها تعیین می‌کنند. در هر نیمه یک خط سرویس به موازات تور و به فاصلهٔ ۶٫۹۵ متر از آن کشیده می‌شود؛ یعنی حدود ۳ متر با دیوار پشتی فاصله دارد. یک خط مرکزی هم از تور تا خط سرویس امتداد دارد و فضای جلوی خط سرویس را به دو مربع سرویس تقسیم می‌کند.
هر مربع سرویس ۶٫۹۵ متر عمق و ۵ متر عرض دارد. سرویس‌زننده پشت خط سرویس می‌ایستد و توپ باید به‌صورت ضربدری در مربع سرویسِ حریف فرود بیاید. جزئیات کامل سرویس و امتیازشماری را در مقالهٔ قوانین بازی پدل به زبان ساده توضیح داده‌ایم.
دیوارهای زمین پدل: شیشه و توری فلزی
دیوارها مهم‌ترین تفاوت زمین پدل با زمین‌های دیگر راکتی هستند. دیوار پشتی هر نیمه ۴ متر ارتفاع دارد: ۳ متر پایینی از شیشهٔ سکوریت ضخیم ساخته می‌شود و ۱ متر بالایی توری فلزی است. دیوارهای کناری در بخشی که به دیوار پشتی وصل می‌شوند شیشه‌ای‌اند و ارتفاعشان به‌صورت پله‌ای کم می‌شود؛ بقیهٔ طول دیوار کناری با توری فلزی به ارتفاع حدود ۳ متر بسته شده است.
این ترکیب در بازی اهمیت زیادی دارد. توپ از شیشه به‌طور قابل پیش‌بینی برمی‌گردد و بازیکن می‌تواند بعد از برخورد توپ با شیشه آن را بزند، اما برگشت توپ از توری فلزی نامنظم است. به همین دلیل بازیکن‌های باتجربه سعی می‌کنند توپ را طوری بزنند که به گوشهٔ شیشه و توری برسد و برگرداندنش برای حریف سخت شود.
در دیوارهای کناری معمولاً یک یا دو ورودی وجود دارد. اگر توپ بعد از زمین خوردن از یکی از این درها بیرون برود، در بسیاری از زمین‌ها بازیکن می‌تواند بیرون برود و توپ را برگرداند. زمین‌هایی که شیشه‌هایشان بدون ستون فلزی پشت آن نصب شده، «زمین پانوراما» نام دارند و دید بهتری به تماشاگران می‌دهند.
کف زمین پدل: چمن مصنوعی، بتن یا اکریلیک؟
رایج‌ترین کف چمن مصنوعی با پرز کوتاه است که رویش ماسهٔ ریز پاشیده می‌شود. ماسه هم چسبندگی کفش به زمین را تنظیم می‌کند و هم سرعت توپ را یکنواخت‌تر می‌کند. در کنار چمن مصنوعی، کف‌های بتنی متخلخل و سطوح اکریلیک یا مصنوعی هم استفاده می‌شوند. رنگ کف باید یکدست باشد و معمولاً سبز، آبی یا قهوه‌ای سفالی انتخاب می‌شود.
نوع کف روی انتخاب کفش هم اثر دارد. روی چمن مصنوعی ماسه‌خورده، کفش‌هایی با زیره‌ای که الگوی جناغی یا ترکیبی دارد چسبندگی بهتری می‌دهند و جلوی سُر خوردن را می‌گیرند. فهرست کامل وسایلی را که برای رفتن به بازی لازم دارید در چک‌لیست لوازم مورد نیاز پدل آورده‌ایم.
مشخصات زمین پدل در یک جدول
این جدول مهم‌ترین اندازه‌های زمین استاندارد را بر اساس مقررات فدراسیون بین‌المللی پدل خلاصه می‌کند:
| بخش | اندازهٔ استاندارد |
|---|---|
| طول و عرض داخلی | ۲۰ متر × ۱۰ متر |
| ارتفاع تور در وسط | ۸۸ سانتی‌متر |
| ارتفاع تور کنار پایه‌ها | ۹۲ سانتی‌متر |
| فاصلهٔ خط سرویس از تور | ۶٫۹۵ متر |
| ابعاد هر مربع سرویس | ۶٫۹۵ متر × ۵ متر |
| ارتفاع دیوار پشتی | ۴ متر (۳ متر شیشه + ۱ متر توری) |
| حداقل ارتفاع سقف در سالن سرپوشیده | ۶ متر |
| رنگ‌های رایج کف | سبز، آبی، قهوه‌ای سفالی |
متن کامل مقررات و استانداردهای زمین را می‌توانید در وب‌سایت فدراسیون بین‌المللی پدل (FIP) ببینید. در زمین‌های غیررسمی و تفریحی ممکن است برخی جزئیات، مثل نوع شیشه یا رنگ کف، کمی متفاوت باشد.
زمین پدل سرپوشیده یا روباز؟
زمین پدل را هم در فضای باز و هم داخل سالن می‌سازند. زمین روباز هزینهٔ کمتری دارد، اما باد، باران و آفتاب مستقیم روی بازی اثر می‌گذارند. زمین سرپوشیده در همهٔ فصل‌ها قابل استفاده است، به شرط اینکه سقف به اندازهٔ کافی بلند باشد؛ چون لابِ بلند یکی از ضربه‌های اصلی پدل است، فضای بالای زمین نباید کمتر از حدود ۶ متر باشد. نورپردازی هم باید یکنواخت باشد تا شیشه‌ها بازتاب آزاردهنده نداشته باشند.
اگر برای اولین بار به باشگاه می‌روید، چند دقیقه زودتر برسید، دیوارها و رفتار توپ را امتحان کنید و وسایل‌تان را جایی بیرون از محدودهٔ بازی بگذارید تا مانع رفت‌وآمد بازیکن‌ها نشود.
پرسش‌های متداول
ابعاد زمین پدل چقدر است؟
زمین استاندارد برای بازی دونفره ۲۰ متر طول و ۱۰ متر عرض دارد و مساحت داخلی آن ۲۰۰ متر مربع است. توری وسط، زمین را به دو نیمهٔ ۱۰ در ۱۰ متری تقسیم می‌کند.
ارتفاع تور در پدل چقدر است؟
ارتفاع تور در وسط زمین ۸۸ سانتی‌متر و در دو سر آن، کنار پایه‌ها، ۹۲ سانتی‌متر است؛ یعنی کمی کوتاه‌تر از تور تنیس.
دیوارهای زمین پدل از چه ساخته می‌شوند؟
دیوار پشتی از ۳ متر شیشهٔ سکوریت و ۱ متر توری فلزی در بالای آن ساخته می‌شود. دیوارهای کناری در بخش نزدیک به دیوار پشتی شیشه‌ای‌اند و بقیهٔ طولشان با توری فلزی بسته شده است.
بهترین کف برای زمین پدل کدام است؟
رایج‌ترین انتخاب، چمن مصنوعی با پرز کوتاه و ماسهٔ ریز است، چون چسبندگی مناسب و حرکت یکنواخت توپ را فراهم می‌کند. کف‌های بتنی متخلخل و اکریلیک هم در برخی زمین‌ها استفاده می‌شوند.
تفاوت زمین پدل و زمین تنیس چیست؟
این زمین کوچک‌تر است (۲۰ × ۱۰ متر در برابر ۲۳٫۷۷ × ۱۰٫۹۷ متر برای تنیس دونفره)، دورتادورش دیوار دارد و توپ می‌تواند بعد از زمین خوردن به دیوارها برخورد کند و بازی ادامه پیدا کند. در زمین تنیس دیواری در کار نیست و خطوط، مرز بازی را تعیین می‌کنند.
حالا که زمین پدل را می‌شناسید، وقتش است با وسایل مرتب و آماده به زمین بروید. کیف پدل چرم نوژن از چرم طبیعی و تماماً دست‌دوز ساخته شده و جای دو راکت پدل، کفش و وسایل روزمره‌تان را دارد؛ کیفی که از زمین بازی تا هر جای شهر همراه شماست. اگر رنگ یا طرح خاصی در ذهن دارید، از طریق صفحهٔ تماس با ما در ارتباط باشید.